R E K L A M A
P O R E K L A M I E

Wieluń - forum,adresy, informacje, reklama, kluby, restauracje, komunikacja, pkp, pks, ogłoszenia, praca,mapa, firmy, radio




Wieluń - forum, informacje, ogłoszenia Strona Główna Wieluń - forum, informacje, ogłoszenia


FAQFAQ  SzukajSzukaj  UżytkownicyUżytkownicy  GrupyGrupy  StatystykiStatystyki
RejestracjaRejestracja  ZalogujZaloguj  AlbumAlbum  Chat  DownloadDownload

Poprzedni temat :: Następny temat
25 lat Solidarności
Autor Wiadomość
Zygmunt Stary
[Usunięty]

Wysłany: 2005-08-25, 22:41   25 lat Solidarności

Drugi etap kontrrewolucji
28. 07. 2005r. (poprawiam się)
Najwyższy Czas


Stanisław Michalkiewicz

Zbliża się 25 rocznica fali strajków z sierpnia 1980 roku, która zmiotła ekipę Edwarda Gierka, ale za cenę zainstalowania w Polsce swoistej dwuwładzy w postaci partii z jednej strony i Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego "Solidarność" z drugiej.

Trwają przygotowania do uroczystych obchodów, poprzedzone oczywiście stosownymi artykułami prasowymi i audycjami w radio i telewizji. Krótko mówiąc, trwa batalia o charakter interpretacji tamtych wydarzeń, ponieważ sposób, który podczas uroczystych obchodów rocznicy zostanie podany do wierzenia, a w dodatku do wierzenia przyjęty, może mieć znaczny wpływ na kierunek ewolucji społecznych nastrojów, a te z kolei - na polityczny sukces lub klęskę konkretnych sił i koncepcji. Słowem - zapanowanie nad przeszłością jak zwykle będzie sprzyjało zapanowaniu nad przyszłością.

Skoro tedy zabieram w tej sprawie głos, to nie dlatego, bym tę batalię o przeszłość spodziewał się tu wygrać (czyż "jednostki głosik cieńszy od pisku" zdoła przekrzyczeć, a nawet przebić się przez łomot koncertu na pudła rezonansowe razwiedki?), tylko raczej dla spokoju własnego sumienia, żeby w przyszłości nikt nie mógł powiedzieć, że "nie było innych głosów". Ale - incipiam.

"Okres heroiczny" opozycji

Jak wiadomo, wszelka zorganizowana opozycja wobec komunistów w Polsce (poza Kościołem katolickim) została rozgromiona w latach 40., co eufemistycznie zostało nazwane "utrwalaniem władzy ludowej". Tzw. przewrót październikowy z roku 1956 ("a może sławny wspominać październik, gdy nas skołował chytry stary piernik"), kończąc czasy niepotrzebnego już terroru, w gruncie rzeczy ułatwił pogodzenie się narodu z losem, zapoczątkowując okres "małej stabilizacji", której warunkiem sine qua non była akceptacja tzw. pryncypiów ustrojowych. Nawet powypuszczani z więzień AK-owcy nie myśleli o żadnych buntach, bo też i nie miały one żadnego sensu w sytuacji, gdy Zachód też wydawał się nie tylko pogodzony, ale nawet zadowolony z jałtańskiego porządku, w którym zadanie pacyfikowania wschodnioeuropejskich Scytów przypadało w udziale Sowieciarzom oskarżanym z tego tytułu przed trybunałami rozmaitych intelektualistów. Dopiero klęska w wojnie wietnamskiej i breżniewowska ekspansja, skłoniły Zachód do działania wykraczającego poza ustaloną wcześniej rutynę. W rezultacie udało się doprowadzić do Konferencji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie, która za cenę formalnego uznania sowieckich zdobyczy wojennych w postaci zobowiązania wszystkich sygnatariuszy Aktu Końcowego z 1975 r. do powstrzymania się od "zamachów" na istniejące w Europie granice, wymusiła na Sowieciarzach i ich sojusznikach formalne zobowiązanie przestrzegania "praw człowieka". Nie było to wiele, ale stanowiło dla tych, którzy z komunistycznym reżimem jakoś pogodzić się nie chcieli, punkt zaczepienia w postaci nadziei, że za podjęcie działalności opozycyjnej, nie będą zabijani.

Ta nadzieja została potwierdzona w 1976 roku. Wprawdzie uczestnicy czerwcowych rozruchów w Radomiu i Ursusie byli bici, zwalniani z pracy, więzieni i szykanowani na sto innych sposobów, ale - poza jakimiś wyjątkami - nie byli zabijani. Uczestnicy Komitetu Obrony Robotników, który powstał jako doraźne przedsięwzięcie dla niesienia pomocy prześladowanym, chociaż poddawani rozmaitym represjom i szykanom - też zabijani nie byli. W ten sposób partia przyzwyczajała się do istnienia zorganizowanego ośrodka, który formalnie jej nie podlega. Po rozpadzie pierwotnego KOR, który po "amnestii" przekształcił się w organizację polityczną pod nazwą Komitet Samoobrony Społecznej KOR, powstał jeszcze jeden taki ośrodek w postaci Ruchu Obrony Praw Człowieka i Obywatela. Obydwa te ośrodki, chociaż infiltrowane przez agenturę i rywalizujące ze sobą, przecież funkcjonowały, a nawet odnosiły spektakularne sukcesy w postaci dowodów międzynarodowego uznania. Dzisiaj może trudniej zrozumieć wagę, jaką dla ówczesnej opozycji w Polsce miał wywiad prezydenta USA Cartera udzielony podczas oficjalnej wizyty wydawanemu poza cenzurą miesięcznikowi "Opinia", ale wtedy to było wydarzenie o charakterze epokowym, ponieważ zdejmowało z opozycji odium "liszeńca", a więc kogoś wyjętego spod prawa, tylko legitymizowało ją, a nawet w pewien sposób instytucjonalizowało na terenie międzynarodowym. Trudno było zabijać, a nawet pakować do więzienia redaktora "Opinii", z którym rozmawiał prezydent Carter, jeśli do tegoż Cartera pielgrzymowało się po pożyczki na zboże itp. W ten sposób opozycja polityczna stawała się w Polsce trwałym elementem rzeczywistości i siłą rzeczy musiało dojść do współpracy między nią, a istniejącą cały czas siłą niezależną od partii w postaci Kościoła katolickiego. To współdziałanie stało się jeszcze bardziej oczywiste po wyborze Karola kardynała Wojtyły na papieża 16 października 1978 roku, no i oczywiście - po jego triumfalnej wizycie w Polsce w czerwcu roku 1979.

Nietrudno się domyślić, że w tych warunkach coraz mniej ludzi wierzyło w komunizm. Ten brak wiary był coraz bardziej widoczny zwłaszcza w partii, która w takich sytuacjach znała tylko jeden środek zaradczy, w postaci zmiany ekipy - z tej, która "utraciła więź z masami", na taką, która z powrotem ją nawiąże.

Strajki lipcowe i sierpniowe

Edward Gierek wprawdzie obronił się jeszcze na VIII zjeździe PZPR w marcu 1980 r., ale za bardzo wysoką cenę dopuszczenia do głosu własnych politycznych przeciwników. Wraz z sowiecką razwiedką i podlegającą jej tubylczą SB (my oczywiście wiemy, że generał Jaruzelski z gen. Kiszczakiem podejmowali decyzje suwerenne, ale wkładamy to między bajki), podjęte zostały działania destabilizujące, które miały Gierka ostatecznie wysadzić w powietrze. Chodzi oczywiście o strajki, których wywołanie latem 1980 roku nie było zadaniem specjalnie trudnym, bo warto przypomnieć, że tradycyjne "przejściowe trudności" z zaopatrzeniem w "podstawowe artykuły", stały się rzeczą zwyczajną, podobnie jak kartki i coraz dłuższe kolejki.

Nie oznacza to, że uczestnicy lipcowych strajków w Świdniku i Lublinie nie działali z pobudek autentycznych i świadomie uczestniczyli w jakichś prowokacjach wewnątrzpartyjnych. Faktem jest natomiast, że strajki ówczesne były gaszone podwyżkami płac, natychmiast realizowanymi przez funkcjonariuszy, co siłą rzeczy musiało być odczytywane, jako zachęta dla innych. Ale ładunek mający wysadzić w powietrze Edwarda Gierka okazał się w tych warunkach zbyt silny, bo omal nie wysadził w powietrze całej partii. W tym kontekście należałoby wnikliwie zbadać rolę doradców w Stoczni Gdańskiej i samego Lecha Wałęsy, bo dzisiaj nie ulega już wątpliwości, że Marian Jurczyk (porozumienie w Szczecinie) i Jarosław Sienkiewicz (porozumienie w Jastrzębiu) raczej wykonywali cząstkowe zadania niż demontowali system. Kiedy zatem Gierek już w powietrze wyleciał, należało ładunek rozbroić. Okazało się to bardzo trudne, bo kilka milionów ludzi przekonało się, że aż tak bardzo partii bać się nie należy. Nic tak nie rozwiewa grozy i nimbu władzy, jak widok sekretarza w gaciach, a ten bywał w tych dniach wcale częsty. W tej sytuacji partia musiała okrzepnąć wewnętrznie, żeby w ogóle mogła przystąpić do pacyfikowania buntowników, którzy posłużyli się formułą związku zawodowego "Solidarność", by w rzeczywistości utworzyć prawdziwą, staropolską konfederację, a więc przedsięwzięcie stricte polityczne.

Modus kolaborandi

Wprowadzenie stanu wojennego połączone z zepchnięciem "Solidarności" do konspiracji doprowadziło do politycznych przesunięć wewnątrz związku będącego w istocie konfederacją. Ponieważ w tych warunkach, podobnie jak w heroicznym okresie opozycji, znowu liczyło się wsparcie międzynarodowe, siłą rzeczy coraz większą rolę w strukturach "Solidarności" zaczęły odgrywać środowiska mające dobre kontakty zagraniczne. Tak się złożyło, że najlepsze kontakty zagraniczne miało środowisko "lewicy laickiej", czyli dawnych stalinowców w pierwszym albo drugim pokoleniu. Oprócz dobrych kontaktów zagranicznych "lewica laicka" miała też swoje polityczne sympatie i swoje polityczne antypatie. Żeby nadać im odpowiedni ciężar gatunkowy, należało uzyskać monopol na negocjacje z władzą. Ten monopol "lewica laicka" osiągnęła stosunkowo łatwo i prostymi środkami. Kiedy mianowicie Adam Michnik, Jacek Kuroń i Bronisław Geremek zostali izolowani, wydane zostały nader pryncypialne komunikaty zabraniające komukolwiek podejmowania jakichkolwiek rozmów z władzami pod rygorem śmierci cywilnej, tzn. zdyffamowania. Krótko mówiąc, kto bez pozwolenia Kuronia podjąłby jakieś negocjacje z premierem-generałem, ten zostałby uznany za "zdrajcę".

Można sobie wyobrazić, jak silnie działało to wtedy, skoro jeszcze i dzisiaj "Gazeta Wyborcza" uznała za "zdrajcę" Macieja Giertycha za to, że ośmielił się wziąć udział w Radzie Konsultacyjnej przy generale Jaruzelskim nie tylko bez aprobaty Kuronia, ale nawet bez zapytania go o pozwolenie. Toteż kiedy Gorbaczow w roku 1985 uznał wobec prezydenta Reagana, że Związek Sowiecki przegrał zimną wojnę i trzeba będzie teraz w Europie posprzątać, do rozmów z partią przystąpiła "lewica laicka", nie bojąc się zarzutu "zdrady" z tej prostej przyczyny, że wcześniej wszyscy milcząco aprobowali jej jurysdykcję w tych i wszystkich innych sprawach. W tych negocjacjach z komunistami, których apogeum przypadło na okres "okrągłego stołu", stalinowcy nawróceni na demokrację ze stalinowcami na demokrację dopiero się nawracającymi, ustalili modus kolaborandi nie tylko w postaci gwarancji zachowania nagrabliennogo przez spółki nomenklaturowe, nie tylko stworzenia i utrzymania modelu państwa dającego szlachcie miażdżącą przewagę nad resztą obywateli, nie tylko parasola ochronnego nad agenturą, ale i wymiatania z politycznej sceny sił konserwatywnych i nacjonalistycznych.

To był rdzeń umowy "okrągłego stołu", która z kolei jest prawdziwą konstytucją III Rzeczpospolitej albo - jak kto woli - formą postępującego rozkładu PRL-u. Aktualna publicystyka Waldemara Kuczyńskiego nie tylko potwierdza najgorsze podejrzenia, ale i wyznacza kierunek dalszej kolaboracji w osobie nowego męża opatrznościowego, oczywiście jak zwykle bez zmazy, czyli Włodzimierza Cimoszewicza.

W teatrze cieni

Ale nie tylko to warto uzmysłowić sobie w przededniu rocznicowych uroczystości. Warto również przypomnieć, że umowa "okrągłego stołu" zaowocowała kolejną mistyfikacją w postaci namiastki NSZZ "Solidarność". O ile bowiem "Solidarność" w roku 1980 tworzona była spontanicznie i "od dołu", o tyle "Solidarność" w roku 1989 odtwarzana była selektywnie i od góry. Krótko mówiąc, "Solidarność" ponownie zarejestrowana w roku 1989 nie była tą samą organizacją, która została zdelegalizowana po wprowadzeniu stanu wojennego w roku 1981. O przyczynach takiego ruchu wyczerpująco mówił Andrzej Gwiazda, do którego odsyłam zainteresowanych. Dobrze też wyjaśnia to przyczyny, dla których obecna "Solidarność" jest zaledwie cieniem tamtej z roku 1980 i nie tylko, że nie byłaby dzisiaj w stanie zainicjować zmiany modelu państwa, ale zdaje się, że takiej zmiany boi się jak ognia. Wystarczy wspomnieć niesławnej pamięci AW"S", która wzięła władzę tylko po to, by w model państwa stworzony przez umowę "okrągłego stołu" wmontować dla siebie nisze ekologiczne, nie tylko przyspieszające ruinę finansów publicznych, a zresztą i tak wkrótce obsadzone przez komunistów.

Krótko mówiąc, "Solidarność" utworzona w roku 1989 była atrapą, swoistym parawanem mającym wytworzyć wrażenie, że wykołysana w okresie heroicznym komunistyczna kontrrewolucja, która wybuchła w sierpniu 1980 roku, jest kontynuowana, podczas gdy tak naprawdę - została zahamowana. Teraz trzeba zwolnić hamulce, żeby rozpocząć drugi etap. Dlatego na świętowanie jeszcze za wcześnie.

Kontrrewolucja jeszcze nie zwyciężyła.
Ostatnio zmieniony przez Zygmunt Stary 2005-08-26, 12:21, w całości zmieniany 1 raz  
 
   
ywis
[Usunięty]

Wysłany: 2005-08-26, 11:14   

Zapomniałeś podać źródło.
 
   
Tomek 
W trakcie przeprowadzki do Wielunia



Pomógł: 10 razy
Wiek: 37
Dołączył: 21 Lip 2005
Posty: 1397
Otrzymał 5 piw(a)
Skąd: Wieluń
Wysłany: 2005-08-26, 11:45   Re: 25 lat Solidarności

Zygmunt Stary napisał/a:


Krótko mówiąc, "Solidarność" utworzona w roku 1989 była atrapą, swoistym parawanem mającym wytworzyć wrażenie, że wykołysana w okresie heroicznym komunistyczna kontrrewolucja, która wybuchła w sierpniu 1980 roku, jest kontynuowana, podczas gdy tak naprawdę - została zahamowana. Teraz trzeba zwolnić hamulce, żeby rozpocząć drugi etap. Dlatego na świętowanie jeszcze za wcześnie.

Kontrrewolucja jeszcze nie zwyciężyła.


Zgadzam się! Początek był niezły, ale niestety nie wykorzystano impetu i popełniono błąd na miarę tego w 1410 roku. Powinno się od razu zdelegalizować PZPR i mielibyśmy dzisiaj dużo mniej kłopotów. Choć Ci z solidarności (nie wszyscy), którzy dostali się do władzy świętymi nie byli. A ludzie pamiętają...
Postaw piwo autorowi tego posta
 
   
Zygmunt Stary
[Usunięty]

Wysłany: 2005-08-26, 12:48   

Tomku:
W 1980 nic więcej nie można było zrobić. Stan wojenny był bezwzględny.
Natomiast, po jego wprowadzeniu zaczęła się kolaboracja SPOŁECZEŃSTWA, nie tylko elit z komunistami. Ludzie, którzy byli wówczas w Solidarności, przechodzili do OPZZ, po to, aby otrzymać zasiłek na urodzenie dziecka, czy ze względu na śmierć członka rodziny. Dochodziło do tego, że przenosili się do OPZZ ze względu na otrzymanie dodatkowej paczki na Boże Narodzenie dla dzieci. Nie było wówczas tak źle, żeby nie można bez tego żyć.
Pokazaliśmy, że nisko się cenimy. Niektórzy na plakietkach z Solidarnościąi za drutami kolczastymi robili na zachodzie kokosy. A pieniądze z zachodu na działalność opozycyjną bywało, że się "rozpływały" do prywatnych kieszeni.
Dlatego w 1989r "władza socjalistyczna" - "oddała władzę" zdemoralizowanemu, słabemu związkowi, zdominowanemu przez jedną opcję polityczną tzw. "lewicę laicką" - Michnika, Kuronia, Mazowieckiego, Geremka - ludzi wcześniej zaangażowanych w budowę PRL-u.
Olechowski przy "okrągłym stole" był po stronie PZPR-u.
Znam wielu ludzi ówczesnej opozycji, którzy nieźle "ustawili" się po 1989r.
To AWS i Krzaklewski doprowadzili do likwidacji Stoczni Gdańskiej KOLEBKI SOLIDARNOŚCI.
Dziś "na gruzach" Stoczni Gdańskiej robi się "z wielką pompą" obchody 25-lecia Solidarności z udziałem grabarzy Solidarności 1980r., aby upodlić Polskę jeszcze bardziej...
 
   
Ferbik 
Administrator



Pomógł: 143 razy
Wiek: 39
Dołączył: 12 Lip 2005
Posty: 15813
Piwa: 108/213
Skąd: Wieluń
Wysłany: 2005-08-26, 21:26   

A wiec Zygmunt Stary na prezydenta :twisted:
_________________
Postaw piwo autorowi tego posta
 
 
   
Zygmunt Stary
[Usunięty]

Wysłany: 2005-08-26, 21:48   

OT
 
   
Jaro 
Administrator
wielun.biz



Pomógł: 66 razy
Wiek: 41
Dołączył: 12 Lip 2005
Posty: 7303
Piwa: 55/120
Skąd: Wieluń
Wysłany: 2005-08-26, 23:18   Ponad 100 tys. widzów na koncercie Jarre'a

Myślę, że to właściwe miejsce na ten post.
Tak więc wklejam.


Ponad 100 tysięcy widzów uczestniczyło w piątkowy wieczór w koncercie Jeana Michela Jarre'a "Przestrzeń Wolności" zorganizowanym na terenie Stoczni Gdańskiej w ramach obchodów 25 rocznicy strajków sierpniowych i powstania "Solidarności".

Niebo nad Gdańskiem rozświetliły potężne reflektory i ponad tona ładunków pirotechnicznych.

Wielotysięczny tłum pojawił się przed bramami stoczni na długo przed ich otwarciem o godzinie 16.00. Do Gdańska przyjechali widzowie z całej Polski, byli też goście z zagranicy. Wbrew wcześniejszym opiniom wyłączenie z ruchu części miasta nie spowodowało paraliżu komunikacyjnego.

Około 19.00 uczestnikom koncertu, którzy byli już na terenie stoczni, wykonano wspólne zdjęcie. Potem na scenie pojawił się Stanisław Sojka, którego występ poprzedził show gwiazdy wieczoru.

Jeana Michela Jarre'a widzowie zobaczyli tuż przed 21.00. Został przywieziony na specjalnej platformie, w otoczeniu stoczniowców w żółtych kaskach i niebieskich ubraniach roboczych.

Wówczas to widzom zaprezentowano możliwości aparatury nagłaśniającej o mocy 800 tysięcy Wat. Niebo rozświetliły reflektory bijące strugą światła na wysokość kilku kilometrów. Ściany hal produkcyjnych, stojących za sceną, posłużyły za ekrany na których przedstawiano m.in. filmy i zdjęcia z czasów strajków w Stoczni Gdańskiej im. Lenina, euforię po podpisaniu porozumień, a także czołgi stojące pod zakładem tuż po ogłoszeniu stanu wojennego.

Artysta wykorzystał w przedstawieniu również inne elementy infrastruktury stoczniowej. Pod jednym z dźwigów umieszczony był sporych rozmiarów arkusz blachy okrętowej, który posłużył za dodatkowy ekran.

Francuskiemu muzykowi towarzyszyły m.in. orkiestra Polskiej Filharmonii Kameralnej i Chór Uniwersytetu Gdańskiego.

Witając się z publicznością koncertu Jarre powiedział m.in. "Wartości głoszone przez »Solidarność« są ponadczasowe i tyczą się nas wszystkich, czy jesteśmy tu w Gdańsku, czy w Polsce, czy na całym świecie. Koncert ten jest dedykowany tej stoczni, w której się wszystko zaczęło".

Podczas koncertu na scenę został zaproszony przez muzyka pierwszy przywódca "Solidarności" Lech Wałęsa. - "Chcę wierzyć, że ten płomień wolności pokazany dzisiaj przez naszego francuskiego przyjaciela rozjaśni serca i że tak jak 25 lat temu runą mury, mury, które oddzielają nas od siebie, mury obojętności, niesprawiedliwości, nieżyczliwości i niezrozumienia. Niech Europa uczy się od Gdańska jak budować +Solidarność+, a wszystkie mury runą", powiedział ze sceny Wałęsa.

Zaraz potem zaprezentowano wersję słynnej piosenki Jacka Kaczmarskiego "Mury". Utwór ten, będący nieoficjalnym hymnem "Solidarności", zaśpiewał chór Uniwersytetu Gdańskiego. Wielu wzruszonych widzów wzniosło do góry ręce z palcami ułożonymi w geście zwycięstwa. Na telebimach pojawiły się obrazy tablic z postulatami strajkowymi.

Wzruszenia nie kryli też widzowie w czasie utworów zadedykowanych papieżowi Janowi Pawłowi II. Na telebimach pokazano sceny z papieskich pielgrzymek. Nad głowami wielu osób rozbłysły ogniki zapalniczek.

Duże wrażenie wywołały na widzach efekty pirotechniczne. W niebo wzbiła się ponad tona sztucznych ogni, które na nocnym niebie mieniły się wieloma kolorami i przybierały rozmaite kształty. Sekwencje wystrzeliwania ładunków były zsynchronizowane z muzyką, co jeszcze bardziej powiększało efekt wizualny.

Po ponad dwóch i pół godzinach francuski muzyk zakończył swój występ, a z ust osób opuszczających stoczniowy plac można było najczęściej usłyszeć określenia, "super", "fantastyczne", "niesamowite"

Źródło: onet.pl


Oglądałem z podziwem koncert w TVP 1, poświęcony właśnie 25-leciu Solidarności i muszę z całą stanowczością powiedzieć , że był rewelacyjny.
Uwielbiam Jane Michela Jara i muzykę, którą tworzy, a do tego dodać scenerię i efekty i wychodzi coś przecudnego :wink:
_________________
Postaw piwo autorowi tego posta
 
 
   
Łukasz 
Przyjeżdża na zakupy
Łukasz


Pomógł: 3 razy
Wiek: 37
Dołączył: 13 Lip 2005
Posty: 378
Piwa: 2/2
Skąd: Wieluń/Wrocław
Wysłany: 2005-08-27, 09:22   

Z podziwem? Spodziewałem się strzelających w górę laserów a nie tylko ogni sztucznych (por. koncert pod piramidami). Nawet w niektórych miejscach muzyka była mało skoordynowana z efektami. Było kilka wielkich i niezapomnianych hitów jednak całość mnie nie zachwyciła. Lubię Jane Michela Jara jednak tym razem spodziewałem się czegoś większego. Tym bardziej, że promocja była naprawdę wielka. A może to prawda jak to mówią, że z dużej chmury - mały deszcz?
Postaw piwo autorowi tego posta
 
   
ywis
[Usunięty]

Wysłany: 2005-08-27, 09:32   

Łukasz napisał/a:
Z podziwem? Spodziewałem się strzelających w górę laserów a nie tylko ogni sztucznych


To trzeba było się dołożyć do organizacji, może byś wtedy miał swoje lasery :twisted:
Człowieku, na to tyle pieniędzy idzie, że szkoda gadać, a Ty jeszcze narzekasz. Koncert był rewelacja.
 
   
Łukasz 
Przyjeżdża na zakupy
Łukasz


Pomógł: 3 razy
Wiek: 37
Dołączył: 13 Lip 2005
Posty: 378
Piwa: 2/2
Skąd: Wieluń/Wrocław
Wysłany: 2005-08-27, 11:16   

Właśnie, to może lepiej byłoby przeznaczyć te pieniądze na chleb zamiast na igrzyska?
Postaw piwo autorowi tego posta
 
   
Marta 
WIELUNIAK



Pomogła: 40 razy
Wiek: 27
Dołączyła: 13 Lip 2005
Posty: 2807
Piwa: 5/4
Skąd: Wieluń
Wysłany: 2005-08-27, 11:23   

Oglądałam ten koncert i powiem szczerze - nie wzbudził on we mnie ZACHWYTU... :roll:
Postaw piwo autorowi tego posta
 
 
   
ywis
[Usunięty]

Wysłany: 2005-08-27, 11:34   

Łukasz napisał/a:
to może lepiej byłoby przeznaczyć te pieniądze na chleb zamiast na igrzyska?


Łukasz, jestem stanowczo "za"! Bo nie wiem po co w ogóle zorganizowany był ten koncert? Tylko dlatego, że są obchody 25-lecia Solidarności skoro i tak Stocznia Gdańska jako tako nie istnieje. Tylko na strate zostały przeznaczone te kolosalne sumy, a ilu bezdomnych mogło by mieć za te pieniądze pożywienia.
Taki już nasz kraj, lepiej zainwestować w coś z czego i tak nie ma żadnych korzyści tylko chwila przyjemności :evil:
 
   
Jaro 
Administrator
wielun.biz



Pomógł: 66 razy
Wiek: 41
Dołączył: 12 Lip 2005
Posty: 7303
Piwa: 55/120
Skąd: Wieluń
Wysłany: 2005-08-27, 12:29   

Łukasz jeśli każdy koncert byłby do siebie podobny to stało by się to monotonią, nie uważasz...:?:
Właśnie te różnice między nimi tworzą tą całą harmonię, ja tak przynajmniej uważam.
Z drugiej strony byłem przekonany, że co niektórzy licząc na niewiadomo co, będą zapewne rozczarowani - to nie David Coperfield, żeby np. unieść scenę ponad ziemię... :wink:
_________________
Postaw piwo autorowi tego posta
 
 
   
Zygmunt Stary
[Usunięty]

Wysłany: 2005-08-31, 13:35   

Dzisiaj na konferencji słuchałem Zbigniewa Brzezińskiego...
Nie może być tylko jednego "wzorca" demokracji. Trzeba uwzględniać tradycję narodową, religijną itp
Oj przyłożył "KOMUNISTYCZNEJ" UE!!! - przyłożył...
Chciałbym zdobyć tekst jego wystąpienia...
 
   
Wyświetl posty z ostatnich:   
Ten temat jest zablokowany bez możliwości zmiany postów lub pisania odpowiedzi
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach
Nie możesz załączać plików na tym forum
Możesz ściągać załączniki na tym forum
Dodaj temat do Ulubionych
Wersja do druku

Skocz do:  

Powered by phpBB modified by Przemo © 2003 phpBB Group
Template Acid v 0.4 modified by Nasedo.


Wieluń Forum dyskusyjne
Kontakt z Administracją Forum | Kontakt z właścicielem domeny
Stomatolog Wieluń Sprawdzenie przebiegu BMW darmowe aliasy | Montaż instalacji gazowych | Skracanie linków | Klinika BMW | Notariusz Włochy | BMW VIN Dekoder | Sprowadzanie BMW z Niemiec | Warebud BMW SPRAWDZENIE PRZEBIEGU,HISTORIA SERWISOWA BMW